Zawory kulowe

Zawór kulowy obsługuje się prosto: dźwignię lub motylek obraca się o 90 stopni, do wyczuwalnego oporu na ograniczniku. Dźwignia ustawiona równolegle do rury oznacza zawór otwarty, prostopadle do rury oznacza zawór zamknięty. Obrotu dokonuje się ręką; klucz służy wyłącznie do montażu zaworu na gwincie, a nie do obracania kuli. Jeśli dźwignia po latach chodzi bardzo ciężko, nie forsuj jej jednym szarpnięciem, tylko poruszaj stopniowo w obie strony.

Rozmiar dobiera się do średnicy rury. Przy zaworach stosuje się też oznaczenie DN (średnica nominalna w mm): 1/2" to DN15, 3/4" to DN20, 1" to DN25, 1 1/4" to DN32, 1 1/2" to DN40, 2" to DN50. W praktyce: 1/2" (DN15) do baterii, podejść WC i AGD, 3/4" (DN20) do pionu mieszkaniowego i ogrodu, 1" (DN25) i większe do instalacji CO, kotłów oraz pomp ciepła. Zobacz nasz przewodnik rozmiarów zaworów kulowych.

Nie. Zawory do gazu muszą posiadać atest zgodny z normą PN-EN 331 i są oznaczone najczęściej żółtą dźwignią. Stosowanie zaworu wodnego na gazie jest niezgodne z przepisami i grozi nieszczelnością.

Markowe zawory kulowe (Arco, Ferro, Valvex, KFA) wytrzymują od 10 000 do 25 000 cykli otwarcia i zamknięcia. W instalacji domowej oznacza to kilkadziesiąt lat eksploatacji. Tańsze zamienniki bezmarkowe zużywają się kilkukrotnie szybciej.

Dźwignia daje większą siłę nacisku, polecana do dużych przekrojów (1" i więcej) oraz instalacji rzadko obsługiwanych. Motylek jest wygodniejszy w ciasnych miejscach (skrzynki podtynkowe, szafki pod zlewem), ale ma mniejszy moment obrotowy.

Zawór kulowy odcinający jest dwukierunkowy, montujesz go w dowolną stronę. Wyjątek to zawory antyskażeniowe i zwrotne, które mają strzałkę kierunku przepływu na korpusie.

Standardem są pakuły lniane z pastą uszczelniającą lub taśma teflonowa (5 do 8 owinięć przy gwincie 1/2"). Do gazu używa się wyłącznie atestowanych past i materiałów uszczelniających zgodnych z normą PN-EN 751.